heilaspuni fyrir alla

Ég á til að slá grimmilega á útrétta hönd þeirra sem vilja vingast við mig, á erfitt með að trúa á heilindi sumra. Veit ekki hvað veldur, en eitthvað hlýtur að orsaka þetta, raunverulegt eða ímyndað. Kannski ég reyni að komast að því, mér líður ekki nógu vel með þetta.

En tvær færslur sem hér voru eru horfnar að ósk þess sem lagði mér til efni í þær.

Eftir atburði helgarinnar kom þetta SMS:

? hvort eg ætti að kalla thig GBT gblettatigur…!

Þá nafnbót skal ég bera með stolti.

Ást og gleði, losti og þrár, sorg og söknuður, allt komið í eina bendu innan í mér. Siðferði mitt stuðlar ekki að hamingju nú um stundir. Ég ætla samt að halda mig á mottunni.

Ætli maður fái sér svo ekki eina svona til að komplímentera múffuna.

Er ástin ekki annars bara físík og kemí?

Ágæti Birgir Baldursson,

Pöntun þín hefur nú verið send með Íslandspósti og er viðtökunúmerið hennar CPxxxxxxxxxIS. Þú getur fylgst með staðsetningu pakkans næsta virka dag með því að fara á

http://www.postur.is/desktopdefault.aspx/tabid-69

og gefa upp viðtökunúmerið:
CPxxxxxxxxxIS

Ef þú hefur einhverjar spurningar, þá endilega hafðu samband við okkur í
síma 595-2066.

Virðingarfyllst,

Fleshlight á Íslandi

Ég hef ekki lifað sérlega fjörugu kynlífi síðustu misseri, ef frá er talið spretthart tímabil seinasta haust. Einhvern veginn hafa mál æxlast þannig að maður hefur látið kjötmarkað sollsins eiga sig og í stað þess alið með sér sakleysislegan heimasætudraum um riddaraynjuna á hvíta hestinum sem nemur mann á brott úr tómlegum aðstæðum. Ég er nebblega á endalausu lúkkáti eftir lífsförunaut og móður barna minna. Vil ekki flækja það með sjorturum sem draga dilka á eftir sér.

Ég er semsagt ærið einlífur. Í ofanálag er ég á því að ég kunni ekkert sérstaklega vel að fróa mér, slíkur er munurinn á fullnægingum sem ég fæ með konu og svo þessu líffæranuddi í einrúmi. Stundum kemur hreinlega ekki nokkur fullnæging sem heitið getur, bara losun án unaðar.

Slík daufkoma átti sér einmitt stað í gær, þegar ég losaði úr blöðruhálskirtlinum yfir hreyfimyndum af stúlku sem fróaði sér með titrara. Og ég fór einmitt að hugsa um hvort ekki væri ráð að fara og finna sér eitthvert apparat til að lífga upp á þetta helvíti, svona fyrst maður er ekkert að koma inni í konum skellihlæjandi af dúndrandi unun (ef fullnæging er góð setur alltaf að mér óviðráðanlegan hlátur). Sá fyrir mér að rölta inn fyrir dyr á þessum örfáu sex-sjoppum og spyrja hvort ekki væri búið að framleiða eitthvað dót til að efla fullnægingar karlmanna. En áður en mínúta var liðin var svarið komið, sjóðheitt af netmiðlunum: Múffan.

Það hefur löngum verið viðfangsefni kynfræðinga og kvennablaða að fjalla um kynnautn kvenna og hvernig þroska megi hana með hjálpartækjum. Konum er jafnvel safnað saman á kynningarkvöld, þar sem farið er með þeim yfir aðskiljanlegustu áhöld, egg, buttplugs og allar stærðir og gerðir af eftirlíkingum karlmannslims, með eða án titrings. Allt er þetta orðið svo sjálfsagt og eðlilegt að það tilhugsunin um það jaðrar við að vera jafn boríng og uppvaskið. En um leið skýtur það skökku við að sjálfsfróun karlmanna er enn í hugum fólks eitthvert hálf-perralegt athæfi, eitthvað sem gerir lítið úr þeim og sökkvir niður á eitthvert dónaplan. Samt er þetta alveg sami hluturinn.

Ef karlmenn eru aumkunarverðir og fyrirlitlegir fyrir það eitt að rúnka sér, þá verður að líta á sjálfsfróandi konur sömu augum. En fyrst búið er að af-tabúa sjálfskynörvun kvenna, með eða án hjálpartækis, er ekkert annað eftir en að ná burtu þessum sóðastimpli af karlkyninu. Ég geri hér með þá kröfu til samfélagsins að vera litinn sömu augum og þær konur sem lært hafa að auðga kynlíf sitt með titrandi tólum. Ég er enginn dónakall þótt ég erti þetta líffæri í klofinu á mér með tækjabúnaði, ekki frekar en bankamærin eða þingkonan með eggið í náttborðsskúffunni.

En hvernig stendur þá á því að ég birti þessa færslu hér með hjartslátt, eins og um einhverja nærgöngula afhjúpun sé að ræða? Það fróa sér allir og það vita allir að allir fróa sér. Og hvert er þá vandamálið?

Kannski bara ömurleg og heftandi kristin gildi í uppeldinu. Ég býð altént vongóður eftir múffunni minni og vona að úrkomur mínar fari skánandi.

Enn og aftur lötrar maður af stað á bloggvöllum. Sjáum hvað þetta endist…